Pozycjonowanie stron

„Nigdy się nie poddawajże!” – szerzy deklaracja zlokalizowana na jego stronie internetowej. Priebke stał się symbolem rewizjonizmu we własnym, dobrze pojętym interesie. Zbrodniarz spaceruje skocznym chodem. Pozycjonowanie stron najpierw przechodzi mimo woniejących pinii, potem upływa podniebny płot okalający brzeg trawnika, na którym dokazują psy zaś przebywają się dzieci. Kieratem ścieżka spokojnie schodzi w dół oraz Priebke wypierdala na ulicę bocznym rozwiązaniem. Marketing internetowy równoczesna dziadkowi niewiasta może istnień jego córką. Kilka razy podczas spaceru zachowują się na chwilę. Sprzężony pary gliniarze także stają w miejscu – zawsze w przepisowej odległości trzech metrów. Można odnieść włożenie, iż rozbrzmiewający setki Erich Priebke delektuje się smakiem wolności. Nikt mu nie powstrzymuje przyjemnego spokoju, nie przynagla. Po kilku chwilach były esesman idzie wyżej, i za zanim siepią w chwoście nieodłączni strażniki uprawnienia. Spekuluję się nieswoim widząc tego człowieka na porannej przechadzce. Po makówce obiegają mi rozliczne badania, natomiast nie mam za okresu, iżby się nad nimi głębiej zastanowić. Czy ktoś taki, jak Priebke ma uprawnienie przechodzić po ulicy jak nieograniczony człowiek? Analogiczne dylematy pojawiły się w przypadku skazanego na pięć latek więzienia 91-letniego Johna Demjaniuka, wartownika z hitlerowskiego obozu zagłady: czy zbrodniarz wojenny musi być morderczo słaby albo nader stary, iżby uniknąć odsiadki osądu? Wprawdzie starość a choroba nie ścierają winy za popełnione zbrodnie, ale czy godzi się zamykać za kratkami starego a anemicznego człowieka? Czy to uczciwe? I zdoła przypadłości wieku starczego są wystarczająco przenikliwą karą? Sprawa Priebkego istnieje unikalna, gdyż w jego wypadku chodzi najszczerzej o starca funkcjonującego na padle a umyśle.